บทที่ 18 เด็กดื้อของเสี่ยชัช 18

อ้ายยืนพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วเกลี่ยน้ำตาที่กำลังจะไหลออกไปให้หมด เธอรู้สึกแพ้อย่างราบคาบเลย! เมื่อตั้งสติได้ก็เดินไปนั่งที่เดิมของตัวเองแล้วส่งยิ้มหวานพูดคุยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น เธอแค่อยากจะกินข้าวให้มีแรงก่อนเพราะเวลาเถียงกันจะได้เถียงจนชนะเลยไง อีกอย่างเสี่ยชัชไม่ใช่ขึ้นแค่เสียงอย...